Herkesten bir herkes olmayı başardın, bir ben olmayı hakedemedin..
Herkesten bir herkes olmayı başardında, bir ben olmayı hakedemedin..
Devşirdiğim sözcüklerim vardı, sana dair..Son durakları asla olmayan aşk istasyonlarım vardı.Senli olan, sensizliğe hüküm sürdüğüm, dudak kanamalarımın aralarında biz vardık, meçhulüm.Öyle çürümüştü ki içim; sen bir dal olup hayatıma giresiye kadar.
Gözlerimin kıyısında biriktirdiğim hoş geldinli, gel/git yansımalarım arasında sana söyleyecek o kadar çok kelimelerim vardı ki..Kaldırıma uzanan yalnızlıklarımı yüreğinde bana açtığın meskenle kapatmıştım.. Biz seninle aynı yolda ölene dek beraberlik kaidesi ile kenetlenen olmuştuk. Ayrıştırdığımız bir yaşamda bütünleşendik..
Heybelerimizde biriktirdiğimiz hüzünleri,kurduğumuz düşlerle unutmuştuk.Elele, omuz omuza çıktığımız dikenli yolda,ben senin gülündüm.. Dikenlerden beni koruyacak olan sendin..Herkes olmayı başardında, bir ben olmayı neden hakedemedin ki?..
Dikenler canıma ok gibi saplanırken kalkanım olacak sen olmalıydın.
Birkaç adımda eksilip, birkaç adımda beni tamamlayan sen; beni içten içe bitirensin şimdilerde..Hani çam nasıl ki içten içe kendini çürütür,dıştan sürekli kabuk atar, kendini yenilediğini zanneder ya, bende içten içe çürüyen, dıştan kabuk değiştiren bir meçhul oldum..
Ateş oldumda yanmadım, köz olup kaldın içimde.. Hergün bir nebze beni ısıtan, ısıtırken canımı acıtansın.Küllenmedin ki içimde hiçbir zaman. Bir deşsem küller altını, sinsice yanan közüm alev alacak.Senli günlerim depreşecek.Hani o bensiz güne günaydın demediğin ikimize el açan gelecek içimde asileşecek. Okyanus ortasında kalan balığın çaresizliği gibi sevgine susayacak.Bir gün gelirsin diye beklediğim, hergün gelmediğin miş-li geçmiş zamanlarım ağlayacak..
Herkesten bir herkes olmayı başarırken, benden bir ben doğurmayı keşke hakedebilseydin..Keşke benden olan seni içinde öldürmesiydin.Kelepçe yüklü acımasız zamanlarda keşke infazımı kesen sen olmasaydın..
Şimdi bir avuç toprak at, herkesten bir ben olamayan meçhulüne..

Şubat 23rd, 2008 at 12:06
“Herkesten bir herkes olmayı başardın, bir ben olmayı hakedemedin.. ”
—
Yani, sen olmayı başardı; ama sen olmayı hak etmedi
Şubat 23rd, 2008 at 14:08
Ne ben olmayı başardı, ne de ben olmayı haketti..
Ben herkes değildim, herkesin içinden ayrılan tekelinde olandım.
Herkes olsaydım, ben olmazdım zaten..
Başarmış olsaydı, emin ol hakeden de olurdu
Şubat 24th, 2008 at 14:29
hak etmek sahip olmadığı anlamına gelmez.
Zengin olmayana, sen zenginliği hak etmedin diyemezsin.
Anlatım bozukluğğu yapmışsın
Şubat 25th, 2008 at 11:28
Fatih, nerede anlatım bozukluğu yapmışım?
Beni haketmek, başarmanın yolundan geçer..
“Ben” demekle somut örnek verdim, sen ise zenginlikle bana soyut
bir örnek gösteriyorsun. İkisini haketmekte farklı bir şey olsa gerek.
Veya şöyle diyeyim, Bir kişi ÖSS sınavına hazırlanıyor. Çok çalışıyor.
Başarmak ve haketmek için. Başardığı takdirde mesleğinide hakeden
olmuyor mu?
Beni haketmek farklı bir olgu olsada bu örnekte farklı bir şey işte..
Haketmenin yolu başarmaktan geçer bana göre . Başarısız olan
fazla bir şeyde hakeden konumunda değildir.
Mart 2nd, 2008 at 17:24
Gözlerimin kıyısında biriktirdiğim hoş geldinli, gel/git yansımalarım arasında sana söyleyecek o kadar çok kelimelerim vardı ki..Kaldırıma uzanan yalnızlıklarımı yüreğinde bana açtığın meskenle kapatmıştım.. Biz seninle aynı yolda ölene dek beraberlik kaidesi………………………………………………………………………………..bir gün bir yerde bu kasideninde devami yazilacak bedenim verilmiş sözlerden diri kalkarsa şayet ve bu kaside bir aşiğin tüm aşiklara söyleyeceği en güzel aşk şarkisi olacak ve belkide bir romancinin yazacaği en derin duygular ve bilmecelerle dolu bir aşk romani olcak…güneş hergün ayni yerden doğuyor ve geceye teslim dünyayi yıldizi ve ay işiğini birakiyor bekle döneceğim dercesine işte bunu görebilmekse hayat bu hayat devam ediyor herşeye rağmen diyebilmektir nefes alişlarimiz.
Mart 2nd, 2008 at 17:45
Engelli olan Fatih’e şöyle bir cümle yöneltelim:
“Fatih engelli olmayı haketmedi”
Şimdi Fatih engelli olmazsa, “haketmedi” ifadesi anlamını yitirmez mi?
Mart 3rd, 2008 at 11:19
Hıııı anlamını yitirir…
O zaman haketmek ve başarmak göreceli bir kavram olmasın?
Kişiden kişiye yorumu belki değişir…
Mart 3rd, 2008 at 11:27
İkimizde meçhul; yorumunda güzel özetlemişsin..
Bilmecelerle dolu aşk romanı şayet ki ileride
çıkarırsan haberim olsun.. Bilmeceyi çözebilecek kadar
acılardan kendime paye edinmiş bir meçhulüm sonuçta..
“Hayat bu, her şeye rağmen devam ediyor” ne kadar kolay bir cümle dimi..
Her şeye rağmen depar atmaya devam, hayatta neymiş?
Düş, kalk, yaralan, acının dahi en kibarını içten içe yaşa, nasıl olsa
her şeye rağmen hayat güzelmiş…
Bu söz bende geçerliliğini yitirdi.
Hayat her şeye rağmen güzel değil.
İkimizde meçhul olduk… Bu mu güzellik?
Bu güzelliği ben ne sevebildim, ne de alışabildim!
Mart 4th, 2008 at 09:23
Romanı sen yaz kardeşim. Başkalarına niye bırakıyorsun?
Mart 4th, 2008 at 15:46
Hocam, böööööööö
Bende o kabiliyet yok
Mart 26th, 2008 at 11:40
abla evde kilitli bir ajandan var onun kilidini bulsam açacam
içinde kitap olacak kadar yazın olduğunu tahmin ediyorum.
bak fatih abide roman yaz diyor belki o ajandada bulunan
yazıların roman olur bende arkadaşlarıma hava atarım
yazar ablam var diye
sana ait kitap aynı bu sitedeki yazıların gibi olur ne yapalım
alanlar depresyona girerse babam hastane masraflarını karşılar
Mart 26th, 2008 at 13:34
Hade lennnn
Ajandamın içindekileri değil kitap, senle
Kitap sonucu insandaki hasarıda babam
bile paylaşmam
karşılayacakmış:) Arif babamın hastanesi varda, benim mi hanberim yok
Mart 26th, 2008 at 13:39
Arif, o ajandaların anahtarı kolay çözülüyormuş diye duydum
Mecbur kalırsa, açar Feyza
Mart 26th, 2008 at 13:51
Ben öldükten sonra okursunuz, vasiyetime ajandamı okuyacak
kişileri dipnot düşecem
Temmuz 7th, 2008 at 20:00
suskunluk var her misrada yüreğimde susmaya mahkum yeminim var…
Temmuz 24th, 2008 at 19:14
beni de yazacakmısın vasiyetinde
Temmuz 26th, 2008 at 10:35
Ajandamı yakmaya karar verdim. Kül altını deşipte közü tekrar alevlendirme
derdinde değilim.. Hatta psikomanyağa takılmış bir haldeyim, siteyi bile
yakarım:)
Uzun lafın kısası; ablacım ajandamı yok edecem.
Ocak 13th, 2009 at 18:39
haketmediğini biliyosan boşwer takmaa öyle içten olsunki sevdan aşk yaksen seni iicee bi al kokusunu içinee hisseeti ki bil sevmenin ölmek olmadığını ömrüne ömür kattığını. sen seni sevmeyene seni haketmeyene yinede bağlanmaa