Feyza…

Göz kuyularıma senin acın karıştı,
Yüreğimin orta yerine senin bedduaların  dua  diye kabul edildi..
Ben senden o kadar kaçmak isterken,
sen bana müptela bir mülteci oldun..
Ben  yasadışı  aşkıma seni ihlal ederken
biz çoktan kural dışı bir hayatta bir olduk..
Farkında olamadık, farkındalığın bizi  bu kadar
yakıp kavuran bir  illet  olacağını..
Bilemedik  sevda diye sığındığımız sevginin
Bizi kendine esir edip, müebbet yiyen
Zanlının en ağır damgasını yiyeceğimizi..
Biz  bu hayatı kurallarına göre değil
Kuralsızlıklar içinde baş gösteren sevgili olduk..
Hiç kimsenin  hiç olduğu bir saatte
Kalbimizin tam ortasından bizi vuran kurşunlara yenik düştük..
Biz seninle aynı yolda bir ömür yürüyecek kadar cesaretli değildik..
Korkaklar ülkesinde duyguları sansür edilen iki acizdik..
Şimdi..
Ben yanan, sende hey gidi günler diye anan konumundasın..
Yandıkça sen çoğalan, andıkça beni eksilten iki  bilinmeyiz..
Biz bu aşktan sınır dışı edilen iki meçhulüz..

Kırılan kanatlarımızda düşlenmesi zor  iki umudun  bilinmeyiniz..

Kural dışı sevginin eseriyiz..

Bu yazı Salı, 17 Mart 2009, 14:45 tarihinde Şiirlerim kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.