Feyza…

Bir papatya kadar  özel değildim,  dört köşesi çerçeveli  hayata

Ne bir yaprakta eksilen,  ne de  bir yaprakta çoğalandım, bu  kuralıkta..

Seviliyorsun diye edilen serzenişlerde  bile 

Son duraklı sevmiyorumlu nağmelerde  takılıyordum..

O da bir  diğerin  büyüsü gibi bozulmuştu..

Yalancı papatyaydı.. Bir  adımda gülümseten, diğerinde hüzne  bürünen..

 Yalancı papatyam!

Bu yazı Cuma, 04 Temmuz 2008, 15:35 tarihinde Resimlerin dili kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.