Feyza…

Şimdi ben  hocama ne desem, ne yazsam:) Bana sohbet odası kurmuş.

Yaşasınnnn, artık benimde bir sohbet odam varrrrrr:)

Hocam, senin hakkını sanırım ben ödeyemem, Allah razı olsun.

Ellerin dert görmesin,  sen ki  mükemmel  bir dostsun.

Alaaddin’in sihirli lambası gibisin:) Herşeyi  yapıyorsun:)

Pc konusunda senin  yarın kadar olsam,  çok sevindirik  olacam:)

Toprağı çatlatırcasına sevdamızın köklerini salmıştık
Zehirli bir sarmaşık tutkusu değildi, bizim öykümüz..
Asi bir kuşun duvardan duvara çırpınış tadındaydı..
Zorlu bir mücadelenin nefer tohumlarına takılıydık biz..

Ezberime kazıdığım zülumlar diyarında kalanlardık.
Belkide uçurtmaların hüzünlü yüzlerinde esir düşendik
Rüzgar gülüne takılı mutluluklarımızı acıya teslim ettirilendik
Biliyor musun, dizlerimin feri, sözlerimin edası yok artık..

Yetebilme olgusu körelmiş..Bu yalan dünyada..
Ben sana, sen bana yıllar önce yıldız toplarına kafa tutarken
Girdapların en dayanılmaz sancılı saatlerindeki haykırışlarımızda
İşte o zaman ve sadece o dakika yetebilen olurduk..
Sözden öte kelime, kelimeden öte boş bir sayfayız
Meçhulün kıyıya vurduğu son demlerde…
Konuşsam sevgin depreşecek
yutkunsam boğazımda nefretimle tükeneceksin…

Başkaldırıya teslim etmeden gömebilsem yüreğimi

Diz çökmüş isyanlarımı  ayaklandırmadan susturabilsem

Sen, o ve öteki dediklerim..

Bil ki kine bürüdüğüm kurak topraklarda çürümeyecek!

Bitirsenizde beni..

Sen ve senli beni tüketmeden yudumlayacağım

Sana inat.. Ona inat.. Yaşama  inat…

Ben seni içimde  hep yaşatacağım!

Aşk pazarında üç kuruşa satsanda duygularımı

Beş kuruşa seni  teslim eden olmayacağım!

Düne,bugüne, yarına ..

Seni içimde mıhlayan bir meçhul olacağım!

Başkaları için soludum, bu  tanımsız  hayatı hep..

Başkaları için var oldum, başkaları adına gülümsedim….Topraktaki bereketi  dahi başkaları adına kuraklığa dönüştüren oldum.Ardıma dönüp baktığımda o Feyza kendi için ne yaptı  diye içim sızlayarak  sorular sordum. Sızlandım evet; kendimden  utandım..

 Güneş  kendi adıma bana hiç ışık vermedi, başkasının kölesi onların mutluluğu adına çırpınan oldum. Ruhumu dinlendirmek ayaklarımın üzerine sağlamca basıp benim için dediğim şeyler nedir? Kopan fırtınalarımın ardından çürüyen dallarımı bile canlandıranlar asla olmadı. Hep sustum, hep susturulan oldum Yüreğime nakış gibi işlediğim acılarımı, rüzgar gülü edası ile mutluluk nakşedenler hiç olmadı ki.. 

Başkalarının davalarında hep en önde, en sivri yerde yer alan oldum. Benim davamda arkamda duran hiç kimseler olmadı.Sayısız dostum, canım dediklerim var diye kendimi şanslı hissedenlerdendim.Sahte olduğunu,menfaat tohumlarını hayatıma ektiğimi ben aptal nereden bilecektim. Her birinden ayrı  ayrı yediğim darbelerle başkaları adına yaptıklarımdan köpekler kadar pişman oldum. Çıktığım yolda yolun sonuna  kadar senleyim diye, çağlayanlar kopardım kendimce. Gözüm kapalı ölüm nöbetlerinde baş rol benim dedim. Uçurumların en ucunda ilk adım  benim, sen  arkamda kal dostum diyendim. Göz yaşlarımı gizlice,sessizce yüreğime akıtandım. Hep o başkaları  adına… 

Yüreğime çöreklendirdiğim başkalarında , ben ne kadar yüreklerinde çöreklenen oldum ki? Kemikleşmiş sevgilerini içimde  ölene dek  yaşatacağıma ant içerken, onlar beni hangi sahte sevgilerinde kandıran oldu ki? Hakimde  yargıçta, onlardı hep hayatımda.. Ben sadece  davalı olandım. Kalemim hep onlar tarafından kırıldı. Darağacım oldu her biri. Suçum; lugatıma hayır koyamamaktı. Herkesi bir ben kabul etmemdi. Aptalca kanan, kanayan, kanmaya  devam eden olmamdı Düşene  bir tekme atmak ister misin diye, gözlerinden  akan nefret içinde bir diğer başkası dediğimden acımasızca atılan tekmelerin içinde  boğulandım. Oysa avuç açtığım sevgimde bataklık içinde  bırakılmayı hak eden değildim.

Şimdilerde başkalarına  sürekli seyir halindeyim… Kaldıkları yerden  devam  eden hayatlarında ne  kadar mutlular.. Ne kadar da etrafına  sevinç  kıvılcımlarını  saçanlar. Hepsi  akıllı olanlardan,  sadece bu hayatta  kendisi  için var olanlar. Gıpta ediyorum,  hep o başkalarına. Onlar kadar olamadım diye.. Onlar adına  yaşayacağım, onlar adına bu sahnede figuran olacağım diye hayatımı  mahvettiğim diye belki de  kendimden  en çok nefret edenim.. Yerimi başkalarına bıraktığım için, benim olmam  gereken yerlerde başkalarına  yer verdiğim için  kendime kin kusanım..

 Siz başkaları,  aynaya  baktığınızda  beni hiç unutmayınız! Aynada hesaplaşırken,  üzerinizde  olan hakkımı  helal  etmediğimi biliniz.Emeklerimi haram  edeceğimi inceden inceye hisseden  olunuz!Ağır gelir belki, ama  mahvedilen bir hayattan  başkalarına  adına ancak içimden geçen bunlar. Bana bencilliği, başkaları adına  taş kesilmem  gerektiğini öğrettiğiniz için sizlere  çok teşekkür  ederim. Ben kadar  yanan, kırılan  olunuz!  Başkaları başkalarına  söylesin!

Sihirli bir değnek olmalı, beni bu kasvetten azad edecek

Ya da keskin bir ışık olmalı, beni ortalıktan yok edecek..

Ben tükenmeliyim! Sessizce, sahipsizce..

Ölmeliyim; ıssız bir adanın koyunda..

Bertaraf edilmeli, yaşanmışlıklar, yaşanacaklar..

Tükendim, bitiyorum demeden.. Ölmeliyim!