Sana dair bütün sevgi sözcüklerini örgütlüyorum
Yasa dışı kabul edilen tüm olmuşluklarımı sende bozuyorum
Yasak bir aşkla sana yalınayak koşuyorum
Kalbinin mültecisi oluyorum
Ve…… Devamı
İlk “SENİ SEVİYORUM” un aşk eyleminde
sen tarafından sınır dışı ediliyorum..
Bilsen ne savaşlara gebe yüreğim..
Bir duyabilsen enkazlar altındaki sesimi…
Gözlerime yıldız sermek için geceleri beklemediğimi
Bir sen hissedebilsen, sessiz davetiyelerimi…
Suskun gözlerim ağlarken, karayı beyaza sığdırmak adına
Bir sen olabilsen, üstüme yığın yığın yağan yağmur damlası…
İçimde çok büyüttüğüm seni, bana bahşeden olsan
özgürlüğün simgesi belirlediğim senden
bana güneşi getiren olmanı istesem..
Mucizenin adı biz olur muyduk?
Göz kuyularıma senin acın karıştı,
Yüreğimin orta yerine senin bedduaların dua diye kabul edildi..
Ben senden o kadar kaçmak isterken,
sen bana müptela bir mülteci oldun..
Ben yasadışı aşkıma seni ihlal ederken
biz çoktan kural dışı bir hayatta bir olduk..
Farkında olamadık, farkındalığın bizi bu kadar
yakıp kavuran bir illet olacağını..
Bilemedik sevda diye sığındığımız sevginin
Bizi kendine esir edip, müebbet yiyen
Zanlının en ağır damgasını yiyeceğimizi..
Biz bu hayatı kurallarına göre değil
Kuralsızlıklar içinde baş gösteren sevgili olduk..
Hiç kimsenin hiç olduğu bir saatte
Kalbimizin tam ortasından bizi vuran kurşunlara yenik düştük..
Biz seninle aynı yolda bir ömür yürüyecek kadar cesaretli değildik..
Korkaklar ülkesinde duyguları sansür edilen iki acizdik..
Şimdi..
Ben yanan, sende hey gidi günler diye anan konumundasın..
Yandıkça sen çoğalan, andıkça beni eksilten iki bilinmeyiz..
Biz bu aşktan sınır dışı edilen iki meçhulüz..
Kırılan kanatlarımızda düşlenmesi zor iki umudun bilinmeyiniz..
Kural dışı sevginin eseriyiz..
Yaralar değildi, can yakan..
Yaranın kabadayılığına soyunan acılardır,
İnsanı alt üst eden..
Kendinden kendini arındırmakta değildi dert olan
Yazılmış sözleri silip, konuşarak susabilmeyi becermekti
Yemin edilen tüm yalanları ayaklandırmadan susturabilmek..
Ben;
Ne zaman ki yapışkan geçmişimi silmek istesem
Her yapışan sözde sen çıkıyor karşıma
Yarını olmayan bir meçhulü oynuyorum,
Beklentisine küsmüş bir çocuk gibi..
Kıyısından deli, ucundan çocuk bir sen büyüttüm kendimde
Sen beni öldürürken,
Bense tetikte duran bir yürekle seni yaşattım..
Yumduğumda ağır gelen göz kapaklarımı
Rüyalarıma teslim etmiyordum!
Düşlerimde seni kaybetmemek adına..
Sevgim sana tezattır..
Çünkü; sevginle çoğaltırken beni, sevgisizliğinle sefil edendin..
Ben seni gecikmiş bir baharda koklayıp içime basmış olsamda
Sen, bahar tadını çoktan kışın dönüşümüne çeviren oldun
İkimizde mevsimsiz bri zamanda sevdik..
Şimdi hangi mevsim çarpsa yüzüme acıtmıyor!
Yalınayak tüm mevsimlerde sensiz koşabiliyorum..
Kirlenme pahasına kirlettik en temiz yanlarımızı
Sevmelerimizi bile menfaatlar üzerine kurar olduk..
Hayata sırtımızı döndük, yanımıza alamadık hiçbir güzelliği..
Ayaklarıma dolanan ruhum, üstüne bassam gölgem diye
Çığıran bir sessizlik bozuyor her şeyi..
Ağzımı tıkamak isteyen susmalarıma inat..
Biliyorum ki;
Gözlerimden kaçıracağım bir sözle kan/revan olacak
Tüm benli olan geçmişim..
Yaşamak uğruna verdiğim kavgalar beş para etmezken
Ben kimsenin herşeyi olamadım!
Senin deniz kokusu saçlarına hasrettim
Ya da yasaklanmışlıklara çarpan yüreğinde ben damgalanıyordum!
Bütün kelimelerin infaz edilen paragraflarında aradım seni
Pervarsız dünyana volta attım, sadece seni yok edebilmek adına
Militan sözcükler arasında seni kayıp verdim,
Yasadışı kurallların son sözü yaptım seni
Yeter ki o kovulmalarımı unutabilmek içindi herşey..
Senin yüreğinin çürük kapısında köle olmamak adınaydı her şey..
Seni kendime kral yapabilirdim,
ama beni sana sessiz mırıldanan bir köle yapmak en son tercihimdi..
Kirletmeyecektim, o senin bir martı çığlığına kaptırdığın sevdamızı
Artık sadece seni hatırladığımda ağlamıyordum..
Kirpiklerimden sen akarken, gözyaşıma karışan yağmurlara bulanıyordum..
Ve…
Senle beraber doğduğumuz öykülerde, senle beraber öleceğim romanlara tanıklık ediyorum.
Adımıza düşen yarada, birbirimize pansuman olamadan..
Kayıplara düşsün artık bu sevda diye dipnotlar düşürüyorum..
Hayatın hangi dengesinde hüzünlerimi toplayabilirdim ki?
Ben, hangi çakıl taşlarının arasında yürürken
Eskiden şimdiye kalmış mutluluklarımı bulabilirim ki?
O kadar yoruldu ki bedenim,
İliklerime kadar acıyı işledim..
Kendimi hangi parçada ben olduğumu bulacağımı şaşırdım..
Bir zamanlar beni seven, benim ruhum..
Şimdi hangi uzaklarda siyahın matemine yenik düşüyordu?
Kendimi ararken kör karanlıkta
Ölüm çıktı, yaşamak varken karşıma..
Dönen bu dünyaya inat, bende dönüyorum..
Her gün ayrı bir ben oluyorum..
Herşey değişirken, bir ben eski gülüşlerimi unutamıyorum.
İki dudak arasında biriktirdiğim tebessümleri
O kadar içten özlüyorum ki,
En çokta tövbekar isyanlarıma bozuluyorum..
Geçmişe sövdüğüm tüm olmuşluklarıma kızıyorum..
Öyle derin bir diyardan düştüm ki
Bu tanımsız hayata
SUSARAK ÖLEMEDİM..öZÜR DİLERİM..
Eskimiş hüzünü, şimdiki keşkelerimle demledim..
Olmadı, yapamadım..
Eskiyen bende, yeni benler olur muydu ki?
Susarak ölmeyi becerebilseydim
Belkide bu kadar kelimeler arasında bağırmazdım!
En karanlık cümlelerim kanarken bedende..
Alışkın olduğum darbelerime ah dedim!
Sonra.. Sonra..
Keşke diye başlayan tüm cümlelerimi
Üç noktaya satan ben
Tüm devşirdiğim bozgunluklarımda
Kin kusuyordum, hayatın her anına..
Renksiz ve örtüsüz düşler bıraksamda ardımda..
Kelimelerin siyahı geceye boyansada
Susmaz acım, kendimden “ben” biter yolculuğum..
Nokta der, virgüle ant içen hayat…
Tam şuramda adını koyamadığım bir ağrı ile
Yitirmenin çığlığı konuşur..
Her çığlık bir sen olup, suskunluğuma misafir olur..
Çünkü sen; tüm çığlıkların tanımı oldun bende..
Çığlık çığlığa yorgun bir kervandan gelenim..
Avaz avaza suskunluklar içinde kendimi arayanım..
Gölgelerimin ardından bana ait adımları sayıyıyorum..
İç sızlamalı yanlışlarımı, yıllarca çürümüş ceplerimde taşımışım..
pişmanlıklarımı bedelini topuklarımdan aşağıya süzüyorum..
O kadar çok suskunluklara boğazım dur diye yalvardı kii
Söylenmemiş tüm sözlerimi kusacağım vakit
Poyrazını demleyen rüzgarıma yenik düşüyorum..
Sırtımda o kadar çok kamburum var ki,,
Ağlamadığım vakit can yakınmalarımla
Acıma masal olan rollerimle avunuyorum..
benden sen gidince, bir kalan olmayı beceremiyorum..
Nedense sesini bir kulaç kala boğulan oluyorum..
Mevsimsiz kalan her yanlızlığımda
Sana bir adım öteden bakakalıyorum..
Gelemiyorum, bakamıyorum,tutamıyorum..
O senli bana..
Tutsak ediyorum arda kalan meçhulü..
Geceden gündüze teslim ettiğimiz tüm vasıfsızlıklarımızı
Sözcüklerimizin suskunluğuna ödediğimiz bedeli
Bir cellata teslim ettik..
Yaşadığımız yerlerin sahibi iken senle
Yaşanmamışlıklarımıza ah çeken oluyoruz..
Sadece senin sus dediğin, benim konuş dediğim
Gittiğim her yerde sen olan vakit..
Ben kimsenin herşeyi olamadan
Sen olmak adına yalvarıyorum..
Hep kendimi öldürdüğüm,
seni yaşatmak için ölümlere
Çığıran olduğum o saatlerde
Tenha bir sokaktan,
Terkedilmiş caddeme çöreklen artık..
Ne olur, acıtmadan, sahipsiz intiharlara bulanmadan
Bize ağır gelen bu sessizlikte
Beni sana hasret bırakan olma..
Bir geçmişi un ufak edip
Biz birbirimizden geçmiş iki meçhul olduk..
Her yediğim darbede sen kesilen oluyorum..
Yarama tuz basmadan, kanatılan olsamda..
Kanayan beni, senden gayrı yarama işliyorum..
Ardından kalan salıncağımda..
İntihar senaryolarının başrol oyunculuğunda
Belkide ucu kaçık hayatların batan sözcüklerinde..
Fütarsızca, heybemden uçuruma astığım
Hiçliğimle yolunan bir seni kaybediyorum..
Olmuyor.. Biliyor musun? Seni sana yama yapamıyorum..
Her arkama bakmayacağım dediğimde,
önümde senden kalan serili anı cesetleri görüyorum..
Gittiğin yerden başlayan, kaldığım yerden devam eden
Sensizliği inan yudumlayacak cesareti kaybeden oluyorum..
Ben gözünün karasına yenik düşen, ezik bir yürek…
Gecenin kör gözünden öpemeyen aciz meçhulün..
Bende hiç tükenmeyen sen..
Üstü kalsınlı bir mutluluk veriyorum sana,
Yeter ki beni acıya bulama diye..
Acının her türlüsünü tadan bende
Melekleri kıskandıracak kadar seni keşfet diye..
..,
