Dokunma
Salı, Mart 24th, 2009
Dokunma bana;
Sesimi, yokluğun kifayetsiz hallerine düşürme!
Ay, geceye düştüğünde bir “ben”daha tükettiğim zemheri gölgede
İçimdeki kalabalığa sığdıramadığım seni yaklaştırma bana..
Mevsimini yitirmiş bir serçenin korkulu hallerinde iken…
Nağmesini yitirmiş türkü misali, masal okuma bana.
Ruhumun bezirganlığına, esir düşen olma
Gizli özneler arasında arsız düşlerime sakın ola dokunma!